ییلاقهای تنکابن؛ بهترین ییلاقهای دوهزار و سههزار + مسیر و فصل سفر
اگر تنکابن را فقط با ساحل و جنگلهای نزدیک شهر میشناسید، کافی است مسیرتان را به سمت جنوب تغییر دهید تا چهره دیگری از این منطقه را ببینید. هرچه از جلگه و دریای خزر فاصله میگیرید و وارد دامنههای البرز میشوید، جنگلهای انبوه جای خود را به ارتفاعات خنکتر، مراتع کوهستانی، روستاهای کوچک و ییلاقهایی میدهند که بخش مهمی از هویت طبیعی تنکابن را ساختهاند.
ییلاقهای تنکابن بهخصوص در محدوده دوهزار و سههزار، از جذابترین مقصدهای غرب مازندران برای کسانی هستند که از سفرهای شلوغ ساحلی فاصله گرفتهاند و به دنبال مه، جنگل، کوه، هوای خنک و سکوت ارتفاعات میگردند.
نوشا، آغوزحال، لیمرا، هرسنگ و وینی از نامهایی هستند که در میان طبیعتگردان بیشتر شنیده میشوند. با این حال، همه این ییلاقها شرایط دسترسی یکسانی ندارند. بعضی برای یک گردش سبک مناسبترند و بعضی دیگر نیازمند پیادهروی، خودروی مناسب، شناخت مسیر یا همراهی راهنمای محلی هستند.
در این راهنما بهترین ییلاقهای دوهزار و سههزار تنکابن را معرفی میکنیم و درباره مسیر دسترسی، فصل مناسب سفر و تفاوت آنها توضیح میدهیم.
ییلاقهای تنکابن کجا هستند؟
جنوب تنکابن با حرکت به سمت دامنههای البرز به تدریج از فضای جلگهای و مرطوب ساحلی فاصله میگیرد. دو دره معروف دوهزار و سههزار از مهمترین مسیرهایی هستند که گردشگران را از حوالی تنکابن به سمت جنگلها و ارتفاعات میبرند.
بخش مهمی از طبیعتی که در این مسیر دیده میشود در گستره اکولوژیکی جنگلهای هیرکانی شمال ایران قرار دارد. یونسکو جنگلهای هیرکانی را یکی از جنگلهای پهنبرگ کهن جهان معرفی میکند که امتداد آنها در جنوب و جنوب غرب دریای خزر، از جمله استان مازندران، دیده میشود. قدمت تکاملی این اکوسیستم به میلیونها سال قبل بازمیگردد و همین موضوع ارزش طبیعی منطقه را دوچندان میکند.
اگر اولین بار است به این منطقه سفر میکنید، بهتر است ابتدا راهنمای سفر به دوهزار تنکابن را بخوانید تا تصویر کاملتری از موقعیت جاده، جاذبهها و شرایط سفر داشته باشید.
نکته مهم این است که نام دوهزار و سههزار فقط به یک نقطه مشخص اشاره نمیکند. با شبکهای از جنگلها، روستاها، درهها، ارتفاعات و مسیرهای فرعی روبهرو هستیم و برای رسیدن به بعضی ییلاقها باید جاده اصلی را ترک کرد و وارد مسیرهای فرعی یا پیادهراههای کوهستانی شد. شرایط این مسیرها نیز با بارندگی و فصل تغییر میکند.
ییلاق نوشا؛ یکی از خاصترین ییلاقهای دوهزار
نوشا احتمالاً یکی از شناختهشدهترین ییلاقهای منطقه دوهزار است. روستایی مرتفع که در ارتفاع بیش از دو هزار متر قرار گرفته و چشمانداز آن ترکیبی از کوه، مرتع، جنگل و حرکت ابرها در میان ارتفاعات است.
ارتفاع زیاد نوشا باعث میشود حالوهوای آن با تنکابن ساحلی تفاوت محسوسی داشته باشد. گزارشهای جدید این منطقه را در فاصله حدود ۵۵ کیلومتری تنکابن و در ارتفاعی بیش از دو هزار متر معرفی میکنند.
یکی از جذابیتهای نوشا همین فاصله گرفتن از فضای شهری است. در روزهایی که شرایط جوی مناسب باشد، ترکیب ابرهای پاییندست و ارتفاعات سبز میتواند منظرهای ایجاد کند که دلیل اصلی شهرت این ییلاق میان عکاسان و طبیعتگردان است.
برای آشنایی بیشتر با این منطقه میتوانید مطلب اختصاصی ییلاق نوشا را نیز بخوانید.
مسیر دسترسی به نوشا
برای رسیدن به محدوده نوشا باید وارد محور دوهزار شوید و سپس بر اساس وضعیت مسیر و نقطهای که قصد رسیدن به آن را دارید، مسیرهای فرعی ارتفاعات را ادامه دهید.
نکته مهم این است که دسترسی به بخشهای بالاتر نوشا را نباید مانند یک مسیر معمول آسفالته گردشگری در نظر گرفت. وضعیت راه میتواند در دورههای مختلف تغییر کند و برخی مسیرها نیازمند پیادهروی یا وسیله نقلیه مناسب هستند. بهخصوص بعد از بارندگی، مه یا تغییرات جادهای، بهتر است پیش از حرکت شرایط مسیر را از افراد محلی بررسی کنید. گزارشهای اخیر نیز بر حساسیت طبیعی و دشواری دسترسی به این محدوده تأکید کردهاند.
بهترین فصل سفر به نوشا
اواخر بهار و تابستان معمولاً مناسبترین دوره برای دیدن نوشا هستند. در این زمان ارتفاعات نسبت به جلگه تنکابن هوای خنکتری دارند و احتمال مواجه شدن با سرمای شدید و شرایط زمستانی کمتر است.
پاییز میتواند فوقالعاده زیبا باشد، اما کوتاه شدن روز، مه، بارندگی و افت سریع دما را باید جدی گرفت. سفر زمستانی به ارتفاعات نوشا برای گردش عادی توصیه نمیشود و بدون تجربه کافی در مسیرهای کوهستانی میتواند پرریسک باشد.
آغوزحال؛ جنگلنوردی در ارتفاعات دوهزار
آغوزحال از آن مقصدهایی است که مرز میان جنگلگردی و ییلاقگردی را کمرنگ میکند. مسیر دسترسی به ارتفاعات آن از دل جنگلهای دوهزار میگذرد و همین تغییر تدریجی چشمانداز، بخش مهمی از جذابیت سفر است.
در بخشهای پایینتر، جنگل انبوه و مرطوب غالب است. هرچه ارتفاع بیشتر میشود، چشمانداز بازتر و حالوهوای کوهستانی محسوستر میشود. منابع گردشگری منطقه از حضور گونههایی مانند راش و دیگر درختان پهنبرگ در مسیر آغوزحال یاد کردهاند.
آغوزحال بیش از آنکه مقصدی برای توقف کوتاه کنار خودرو باشد، برای کسانی مناسب است که از پیادهروی در جنگل و رسیدن تدریجی به ارتفاعات لذت میبرند.
بهترین زمان سفر به آغوزحال
اواخر بهار، تابستان و روزهای پایدار ابتدای پاییز بهترین انتخابها هستند. در هوای بارانی، مسیرهای جنگلی ممکن است لغزنده شوند و مه نیز میتواند دید را بهسرعت کاهش دهد.
اگر هدف شما بیشتر دیدن جنگل سرسبز است، اردیبهشت و خرداد جذابیت زیادی دارند. اگر هوای خنک ارتفاعات و احتمال بارندگی کمتر برایتان مهمتر است، تابستان انتخاب سادهتری خواهد بود.
لیمرا؛ ارتفاعاتی برای دیدن جنگل از بالا
لی مرا که با نام لمرا نیز نوشته میشود، از ییلاقهای مرتفع منطقه تنکابن است و معمولاً در برنامه طبیعتگردانی قرار میگیرد که به دنبال تجربهای فراتر از توقف در جاده دوهزار هستند.
یکی از ویژگیهای جذاب این منطقه، تغییر زاویه دید نسبت به جنگل است. در جاده دوهزار اغلب در میان درختان حرکت میکنید، اما در ارتفاعات لیمرا میتوانید بخشهایی از جنگل را از بالا ببینید. در شرایط مناسب جوی نیز تشکیل مه و ابر در ارتفاعات پایینتر، منظرهای متفاوت ایجاد میکند.
منابع محلی و گردشگری، لیمرا را از ییلاقهای مرتفع مرتبط با جنگلهای دوهزار معرفی میکنند و دسترسی به بخشهایی از آن را نیازمند عبور از مسیرهای فرعی و طبیعتگردی میدانند.
لیمرا برای سفر خانوادگی بدون برنامهریزی گزینهای شبیه پارک جنگلی نیست. اگر مسیر را نمیشناسید، همراهی فرد محلی یا راهنمای آشنا با منطقه تصمیم منطقیتری است.
هرسنگ؛ آرامش ارتفاعات سههزار
اگر از مسیرهای شناختهشدهتر دوهزار فاصله بگیریم و به سمت ارتفاعات سههزار برویم، ییلاق هرسنگ یکی از نامهایی است که ارزش توجه دارد.
هرسنگ حالوهوایی کوهستانیتر دارد و نسبت به بخشهای گردشگری جاده دوهزار خلوتتر و دورافتادهتر است. همین موضوع آن را برای طبیعتگردانی جذاب میکند که هدفشان رسیدن به مرتع و ارتفاعات است، نه صرفاً رانندگی در یک جاده جنگلی.
منابع بهروز گردشگری هرسنگ را در میان ییلاقهای منطقه سههزار معرفی میکنند و دسترسی به آن را با مسیرهای ارتفاعی منطقه مرتبط میدانند.
چه زمانی به هرسنگ برویم
برای سفر معمولی به هرسنگ، تابستان امنتر و قابل پیشبینیتر از فصلهای سرد است. حتی در تابستان هم باید لباس گرم همراه داشته باشید، چون اختلاف دمای شب و روز در ارتفاعات میتواند محسوس باشد.
اواخر بهار نیز در صورت مناسب بودن وضعیت راه و هوا جذاب است، اما سفر در آغاز فصل باید با بررسی شرایط محلی انجام شود. زمستان و بخش زیادی از دوره سرد سال بیشتر مناسب افراد دارای تجربه جدی کوهستان است.
ییلاق وینی؛ مقصدی برای طبیعتگردهای جدیتر
وینی یکی از مرتفعترین مقصدهایی است که در معرفی منطقه سههزار و مسیرهای کوهستانی اطراف تنکابن دیده میشود. این ییلاق به دلیل قرار گرفتن در مسیرهای مرتبط با ارتفاعات سیالان میان کوهنوردان نیز شناخته شده است.
برخلاف مقصدهایی که میتوان با چند ساعت رانندگی و توقف کنار جاده تجربه کرد، وینی را باید بخشی از یک برنامه طبیعتگردی یا کوهپیمایی جدیتر دانست. منابع مختلف آن را محل توقف و اتراق در مسیرهای صعود منطقه معرفی کردهاند.
اگر هدف شما یک سفر آرام خانوادگی است، بخشهای در دسترستر دوهزار انتخاب مناسبتری هستند. وینی بیشتر برای کسانی جذاب است که تجربه پیادهروی طولانی، تجهیزات مناسب و شناخت شرایط کوهستان را دارند.
بهترین فصل برای برنامههای معمول طبیعتگردی در این ارتفاعات، تابستان و روزهای پایدار فصل گرم است. حتی در این زمان نیز پیشبینی وضعیت هوا و همراه داشتن پوشاک گرم ضروری است.
داکو؛ گزینهای متفاوت در میان ییلاقهای تنکابن
داکو دقیقاً در محور اصلی گردشگری دوهزار و سههزار قرار ندارد، اما اگر موضوع ما بهترین ییلاقهای تنکابن باشد، نادیده گرفتن آن منطقی نیست.
این منطقه در بخش جنوبی نشتا قرار دارد و به دلیل فاصله از مسیرهای پرتردد، فضای خلوتتر و مسیر دسترسی دشوارتری دارد. منابع محلی داکو را منطقهای ییلاقی و دورافتاده معرفی میکنند و برای بخشهایی از مسیر آن از راههای خاکی جنگلی یاد شده است.
داکو بیشتر مناسب کسی است که از قبل برای یک سفر طبیعتگردی برنامهریزی کرده باشد. ورود بدون اطلاع از شرایط راه، بهخصوص پس از بارندگی یا در فصلهای سرد، انتخاب مناسبی نیست.
دشت دریاسر ییلاق است یا جاذبه طبیعی
یکی از اشتباههای رایج این است که تمام نقاط مرتفع و سرسبز منطقه را ییلاق بنامیم. دشت دریاسر یکی از مهمترین جاذبههای ارتفاعات تنکابن است، اما بهتر است آن را یک دشت کوهستانی و مقصد طبیعتگردی در محدوده دوهزار بدانیم.
مسیر رایج رسیدن به دریاسر از سمت عسلمحله ادامه پیدا میکند و بخش پایانی مسیر نیازمند پیادهروی است. میانه بهار بهخصوص اردیبهشت، به دلیل سرسبزی دشت، جریان آب و گلهای فصلی یکی از محبوبترین زمانهای بازدید است. البته زمان دقیق گلدهی و میزان آب هر سال به وضعیت هوا وابسته است.
اگر دریاسر یکی از اهداف اصلی سفر شماست، مطالعه راهنمای جاهای دیدنی تنکابن و دوهزار میتواند برای چیدن برنامه سفر مفید باشد.
مسیر دسترسی به ییلاقهای دوهزار و سههزار
مبدأ اصلی برای گردشگران، تنکابن است. مسیر معمول با حرکت به سمت خرمآباد و سپس ادامه راه در جهت قلعهگردن و جادههای منتهی به دوهزار و سههزار شکل میگیرد.
در بخشهای ابتدایی مسیر، رانندگی نسبتاً سادهتر است و امکان استفاده از خدمات محلی نیز بیشتر وجود دارد. هرچه به سمت ارتفاعات، روستاهای دورتر و ییلاقها حرکت کنید، شرایط تغییر میکند و ممکن است با جاده باریک، مسیر خاکی، شیب، مه و نقاط دارای پوشش ضعیف تلفن همراه مواجه شوید. منابع گردشگری بهروز نیز تفاوت دسترسی دوهزار و سههزار و دشوارتر شدن مسیر در بخشهای ارتفاعی سههزار را تأیید میکنند.
برای کسانی که هدفشان بیشتر لذت بردن از جاده و جنگل است، مسیر دوهزار انتخاب سادهتری محسوب میشود. اگر قصد رفتن به ارتفاعات سههزار، هرسنگ، وینی یا روستاهای دورتر را دارید، زمان بیشتری برای برنامه در نظر بگیرید.
در سفر به این منطقه بهتر است رانندگی در تاریکی را به حداقل برسانید. مه و بارندگی میتواند دید را کاهش دهد و در جادههای فرعی، پیدا کردن مسیر در شب دشوارتر میشود.
اگر خود جاده بخش مهمی از سفر شماست، مطلب راهنمای جاده دوهزار در میان جادههای جنگلی شمال اطلاعات بیشتری درباره شرایط و جذابیتهای مسیر ارائه میکند.
بهترین فصل سفر به ییلاقهای تنکابن
یک پاسخ ثابت برای تمام ییلاقهای تنکابن وجود ندارد. اختلاف ارتفاع میان شهر، جنگل و ییلاق زیاد است و ممکن است در یک روز، هوای تنکابن گرم و مرطوب باشد اما در ارتفاعات به لباس گرم نیاز پیدا کنید.
سازمان هواشناسی، تنکابن و شهرهای غربی مازندران را در محدوده اقلیم بسیار مرطوب معتدل قرار میدهد، در حالی که با افزایش ارتفاع شرایط کوهستانی تغییر میکند. همین اختلاف ارتفاع یکی از دلایل تفاوت محسوس هوای ساحل و ییلاق است.
بهار
اردیبهشت و خرداد از زیباترین دورههای سفر هستند. جنگل تازه و سرسبز است، رودخانهها معمولاً آب بیشتری دارند و دشتهایی مانند دریاسر چهره بهاری خود را نشان میدهند.
در مقابل، بارندگی، گلآلود شدن مسیر و مه را نباید دستکم گرفت. اگر مقصد شما ییلاق مرتفع است، شرایط جاده و دمای شب را قبل از حرکت بررسی کنید.
برای برنامهریزی دقیقتر میتوانید راهنمای بهترین زمان سفر به تنکابن و جنگل دوهزار را نیز ببینید.
تابستان
برای بسیاری از مسافران، تابستان عملیترین زمان دیدن ییلاقهای تنکابن است. ارتفاعات خنکتر از نواحی ساحلی هستند، روزها طولانیترند و دسترسی به ییلاقهای مرتفع معمولاً نسبت به فصل سرد سادهتر است.
البته آخر هفتهها و تعطیلات ممکن است بخشهای معروفتر جاده شلوغ شوند. اگر آرامش برایتان اهمیت دارد، حرکت صبح زود و انتخاب روزهای میانی هفته تجربه بهتری ایجاد میکند.
پاییز
جنگلهای دوهزار در پاییز یکی از زیباترین چهرههای خود را نشان میدهند. تغییر رنگ برگها، مه و خلوتتر شدن مسیر برای عکاسی بسیار جذاب است.
اما هرچه به سمت ارتفاعات میروید، شرایط جدیتر میشود. روز کوتاهتر، احتمال بارندگی بیشتر و افت دما باعث میشود برنامه سفر دقیقتری لازم داشته باشید. اوایل پاییز برای طبیعتگردی معمولاً انتخاب مطمئنتری نسبت به اواخر فصل است.
زمستان
زمستان فصل مناسبی برای سفر بدون برنامه به ییلاقهای مرتفع نیست. بارش برف، یخزدگی، بسته یا دشوار شدن مسیرهای فرعی و کاهش دید میتواند شرایط را در مدت کوتاهی تغییر دهد.
اگر تجربه کوهستان ندارید، بهتر است در فصل سرد به بخشهای در دسترستر منطقه اکتفا کنید و سفر به ییلاقهای بلند را به ماههای گرمتر موکول کنید.
برای بررسی جزئیات بیشتر فصلها، راهنمای آبوهوای دوهزار تنکابن در چهار فصل مکمل مناسبی برای این مقاله است.
برای سفر به ییلاقهای تنکابن چه وسایلی همراه داشته باشیم
حتی اگر در تابستان سفر میکنید، ارتفاعات تنکابن را با ساحل شمال مقایسه نکنید. تغییر سریع هوا و خنک شدن شب کاملاً محتمل است.
- کفش مناسب پیادهروی با زیره ضدلغزش همراه داشته باشید
- یک لایه لباس گرم و بارانی سبک حتی در ماههای گرم بردارید
- آب آشامیدنی، خوراکی سبک و مقداری غذای اضطراری همراهتان باشد
- پیش از ورود به مسیرهای فرعی نقشه آفلاین منطقه را ذخیره کنید
- پاوربانک، چراغ و تجهیزات اولیه کمکهای اولیه فراموش نشود
- اگر مقصد دورافتاده است، زمان رفت و برگشت خود را به فرد دیگری اطلاع دهید
- برای هرسنگ، وینی و مسیرهای ناشناخته ارتفاعی از راهنمای محلی کمک بگیرید
دوهزار بهتر است یا سههزار
اگر اولین بار است به تنکابن میآیید و همراه خانواده سفر میکنید، دوهزار معمولاً انتخاب سادهتری است. جاده جنگلی، رودخانه، دسترسی به جاذبههای شناختهشده و امکان برگشت راحتتر باعث میشود بتوانید بدون ورود جدی به مسیرهای کوهستانی از طبیعت منطقه لذت ببرید.
اگر تجربه بیشتری در طبیعتگردی دارید و هدفتان رسیدن به مناطق خلوتتر، روستاهای دورتر یا ارتفاعات است، سههزار جذابتر خواهد بود. در مقابل، باید برای مسیر طولانیتر و بخشهای دشوارتر آماده باشید.
برای سفر چندروزه نیز لازم نیست هر روز مسیر تنکابن تا ارتفاعات را رفت و برگشت کنید. انتخاب اقامت در ابتدای جاده دوهزار باعث میشود صبح زودتر وارد منطقه شوید و زمان بیشتری برای طبیعتگردی داشته باشید.
اگر صدای رودخانه و فضای جنگلی برای انتخاب محل اقامت اهمیت دارد، راهنمای اقامت کنار رودخانه در جنگل دوهزار نیز میتواند در انتخاب محل ماندن کمک کند.
جاذبههای نزدیک ییلاقها را از دست ندهید
سفر به ییلاقهای تنکابن را میتوان با چند جاذبه دیگر ترکیب کرد. در محدوده دوهزار، دشت دریاسر یکی از مهمترین انتخابهاست. مسیر فلکده نیز برای طبیعتگردانی که برنامه جداگانه و زمان کافی دارند جذاب است و میتوانید پیش از حرکت، راهنمای آب گرم فلکده را مطالعه کنید.
در سههزار نیز روستاهایی مانند درجان و مسیرهای منتهی به آبگرم سههزار شناخته شدهاند، اما این برنامهها را نباید بهعنوان یک توقف سریع بین راه در نظر گرفت. بخشی از مسیر آبگرم نیازمند پیادهروی طولانی است و شرایط جاده منتهی به نقاط بالادست نیز میتواند متغیر باشد.
بهترین برنامه این است که برای هر روز یک منطقه اصلی انتخاب کنید، نه اینکه تلاش کنید چند ییلاق و جاذبه دور از هم را در یک روز ببینید.
سفر مسئولانه به ییلاقهای تنکابن
بکر بودن یک ییلاق مزیت گردشگری آن است، اما همین ویژگی آن را آسیبپذیر میکند. بسیاری از مناطق مرتفع محل زندگی فصلی مردم محلی، دامداری یا بخشی از زیستبوم طبیعی هستند و نباید مانند یک پارک شهری با آنها رفتار کرد.
از ورود خودرو به مراتع و نقاط خارج از مسیر خودداری کنید، زباله را با خود بازگردانید و برای روشن کردن آتش در جنگل ریسک نکنید. سکوت منطقه را با موسیقی بلند از بین نبرید و بدون اجازه وارد زمینها، خانهها یا محوطههای مورد استفاده مردم محلی نشوید.
ارزش جنگلهای هیرکانی فقط در زیبایی آنها نیست. یونسکو بر اهمیت تنوع زیستی، گونههای بومی و ارزش اکولوژیکی این جنگلهای کهن تأکید کرده است و حفظ این طبیعت بدون رفتار مسئولانه گردشگران ممکن نیست.
کدام ییلاق تنکابن برای شما مناسبتر است
اگر اولین تجربه شما از ییلاقهای تنکابن است، نوشا و بخشهای قابل دسترس دوهزار میتوانند شروع مناسبی باشند. اگر جنگلنوردی و مسیرهای طبیعی را دوست دارید، آغوزحال و لیمرا جذابتر خواهند بود. برای طبیعتگردانی که دنبال مناطق خلوتتر سههزار هستند، هرسنگ انتخاب متفاوتی است و وینی بیشتر به کسانی پیشنهاد میشود که برای برنامه کوهستانی جدیتر آمادهاند.
مهمتر از انتخاب اسم یک ییلاق، هماهنگ کردن مقصد با فصل، وضعیت هوا، توان جسمی و نوع خودرو است. فاصله کوتاه روی نقشه در مناطق کوهستانی لزوماً به معنی دسترسی سریع نیست.
اگر زمان کافی دارید، سفر را دو یا سه روزه برنامهریزی کنید. یک روز را به جنگل و جاذبههای دوهزار اختصاص دهید و روز دیگر به سمت یکی از ییلاقها بروید. به این شکل به جای مسابقه برای دیدن چند نقطه، فرصت خواهید داشت همان چیزی را تجربه کنید که دلیل اصلی سفر به ییلاق است؛ هوای خنک، سکوت، جنگل، کوه و زندگی آرامتر در ارتفاعات.
